రామాయణం |మనకు తెలిసినా, తెలియక చేసినా మన చుట్టూ ఉన్న మనుషుల ప్రభావం మనపై ఎంతో ఉంటుంది. అనుకోకుండా మనం కూడా అదే పద్ధతిలో పడిపోతాం. ఏదో ఒక సమయంలో, ఏది తప్పు మరియు ఏది సరైనదో మనం తెలుసుకుంటాము. తండ్రి కర్రలు, అమ్మ తిట్టడం… జీవితానికి అవసరమైన అతి ముఖ్యమైన పాఠాలు నేర్పుతాయి. నా చిన్నతనంలో ఇలాంటి సంఘటనలు జరిగాయి.
రామాయణం |మనకు తెలిసినా, తెలియక చేసినా మన చుట్టూ ఉన్న మనుషుల ప్రభావం మనపై ఎంతో ఉంటుంది. అనుకోకుండా మనం కూడా అదే పద్ధతిలో పడిపోతాం. ఏదో ఒక సమయంలో, ఏది తప్పు మరియు ఏది సరైనదో మనం తెలుసుకుంటాము. తండ్రి కర్రలు, అమ్మ తిట్టడం… జీవితానికి అవసరమైన అతి ముఖ్యమైన పాఠాలు నేర్పుతాయి. నా చిన్నతనంలో ఇలాంటి సంఘటనలు జరిగాయి.
మాఊరు రెండేళ్ళ పిల్ల తప్ప మిగతా వాళ్ళంతా విద్యాగంధమే! వీరిలో ఎక్కువ మంది వ్యవసాయం, మరికొందరు చేతివృత్తుల వారు. కాబట్టి భాష చాలా మొద్దుబారినది. మొగుడు, మొగుడు, మొగుడు.. సర్వసాధారణం. ఒక్కోసారి పదాలను జోడించండి. ఆ సమయంలో అవి ఏంటో మనకు పెద్దగా తెలియకపోయినా, ఏదో తేడాగా అనిపించింది. వాళ్ళ పిల్లలు మా దగ్గర చదువుకోవడానికి వచ్చినా కూడా అదే భాష మాట్లాడతారు. వారు ఆ బూట్లను ఎత్తుకునేవారు.
ఉదాహరణకు, ఒక యువతి మరియు ఒక వ్యక్తి వరుసగా మేనమామలు. మీరు వారంలోని రోజును చూడలేరు. నీవు ఇంకా బ్రతికే ఉన్నావా? ! ” నవ్వుతూ. వెంటనే తను కూడా.. “ఆ! సరిపోదని భావించి వెళ్లిపోయారు. నువ్వు యాడికచ్చి మల్లచ్చినా. సత్తె ఇయ్యాల్టికి అయిదు రోజులు పడుతుంది! ’ అతని మొహంలో చిరునవ్వు కూడా ఉంది.ఒక వ్యక్తి తన చేతుల్లోని ముడులను మరియు కలుపు మొక్కలను ఆటపట్టిస్తే..
మహిళలు భయపడకుండా చెప్పారు. పండు రాలింది ఎంత చెడ్డ మాట!
దవడ దగ్గర ఒత్తిడి! ఏమనుకుంటున్నావ్.. కొడుకు! ఈసారి నువ్వు నా దగ్గరికి వచ్చావు, అన్ని దుష్టశక్తులకు నీవే మంచం! “ అని సమాధానమిస్తూ ఉండేవారు.మరో వ్యక్తి కూడా ఆ బూతుపురాణాన్ని తీసుకుని చిరునవ్వుతో దూషించేవాడు.అతను డోస్ తగ్గకుండా రియాక్ట్ అయ్యాడు.మా స్కూల్లో పిల్లలు ఒకరినొకరు దూషించుకునేవారు.బలానికి ఒకటి తీయండి..ఇంకో పెన్సిల్ తీసుకుంటే చాలు..డాన్ ‘నాకు బలం ఇవ్వకు, బాస్టర్డ్!”; “నా పాలరాయిని తీసుకోకపోతే, నాకు ఇవ్వకపోతే, కుక్క మీపైకి వస్తుంది!”; “నోరు మూసుకోండి! మీ ముక్కును ఊదండి!” సాధారణం .
నాకు ఇప్పుడు నాలుగు లేదా ఐదు సంవత్సరాలు. ఆ సమయంలో జరిగిన ఒక విషయం ఇప్పటికీ నా జ్ఞాపకంలో మెదులుతోంది. అప్పట్లో మా ఇంట్లో రేడియోలు లేవు. ఎవరైనా ఉదయం ఆరు గంటలకు వచ్చి ఇంటి ఎదురుగా ఉన్న గ్రామ సభ కార్యాలయంలో రేడియో ఆన్ చేస్తే పదకొండు వరకు ప్లే అయ్యేది. ఎప్పుడో సమయానికి తిరిగి రాకపోతే…పన్నెండు గంటల ప్రసారాలు మొదలయ్యాక మళ్లీ “కుక్.. కుక్..” అంటూ శబ్దం కూడా చేస్తుంది.
నాన్నకు వార్తలు వినడం ఇష్టం. మా పాటలు వినడం సరదాగా ఉంటుంది. ఒకసారి మా నాన్నగారు గ్రామ కమిటీ రేడియో స్టేషన్లో వార్తలు శ్రద్ధగా వింటున్నారు. మేము చుట్టూ ఆడుకుంటాము. బిగ్గరగా అరిచి నవ్వండి! నాన్న మెసేజ్ సరిగ్గా వినలేదు.. “ఏయ్! వదులుకోకు. ఇంకేమీ లేదు. గో హంగ్ అవుట్” అన్నాడు. నాన్న ఎప్పుడూ మాకు కోపం తెప్పించలేదు లేదా పరుష పదజాలం ఉపయోగించలేదు. పాటలు బాగున్నాయి. “మంచోల్లయైతే పాట అలానే ఉంది కానీ పిచ్చి అమ్మ.. కొడుకు వార్త” అనాలోచితంగా అన్నాను. నాలుగున్నరేళ్ల పిల్లవాడికి ఆ మాట తప్పో తెలీదు, పెద్దవాళ్లను అలా అనకూడదు.
అంతే! నాన్న మొహం రంగు మారింది. చాలా కోపం. నేల మీద నుంచి లేచాడు… “ఏంటి.. ఈ మాటలు ఎక్కడ నేర్చుకున్నావు.. తన్ని తన్నడానికి అర్హుడు” అంటూ పెద్ద కర్రతో కొట్టాడు. మా నాన్న అంత కోపంగా, భయంతో బాత్రూంలోకి పరిగెత్తడం, కాలి బొటనవేలుతో తలుపు లాక్ చేయడం నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు. కాసేపటికి నాన్న తలుపు తట్టాడు. ఇంత విచారకరమైన పరిస్థితిలో కూడా నేను ట్రిగ్గర్ను లాగలేదు. ఇంతలో ఇంటిల్లిపాదీ చేరారు. అమ్మ రెండు మూడు సార్లు ఫోన్ చేసింది. నేను తలుపు అస్సలు తెరవలేదు. కొంతసేపటికి తండ్రికి కోపం తగ్గింది. “ఏం! బయటికి రా!” అని పిలిచాడు. కొన్ని సార్లు తర్వాత, నా గుండె కరగలేదు.
అయితే, నేను డోర్ హ్యాండిల్ను కనుగొనలేకపోయాను. ఎంత ప్రయత్నించినా ప్రయోజనం లేదు. అమ్మమ్మ చెప్పే కథల్లో స్తంభం మీద బంధించబడిన యువరాణిలా ఏడుస్తున్నందున నేను భయపడిపోయి గట్టిగా అరిచాను.
అమ్మ తలుపు దగ్గరకు వెళ్లి నాతో గుసగుసలాడింది. రెండు ఇటుకలు ఉన్నాయి.. వాటిని ఒకదానిపై ఒకటి ఉంచి, వాటిని పైకి లేపడానికి కాకిని ఉపయోగించండి! ఆమె చెప్పింది.నేను అలాగే చేసాను.నేను ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.నేను బయటకు రాగానే అమ్మా నాన్న నన్ను ఎత్తుకుని ముద్దులు పెట్టారు.ఆ తర్వాత అమ్మ నన్ను ఒక గంట క్లాసుకి కూర్చోబెట్టింది.అది వేరే కథ!అక్కడి నుండి తర్వాత ,ఎవరికీ లేని పాఠం నేర్చుకున్నాను.వృత్తి జీవితంలో కూడా ఈ భాషా సంస్కారం ఉపయోగపడుతుంది.నేను చెప్పదలచుకున్నది మెత్తగా చెప్పడం నా అలవాటు.నన్ను నొప్పించకుండా..అందుకే అందరితో మాట్లాడగలిగాను. మనస్సు నాలుకలా మాట్లాడుతుంది.
నెల్లుట్ల రమాదేవి, రచయిత్రి
ఇంకా చదవండి:
రామాయణం |అన్నీ.. వల్లభన్!
రామాయణం | చుట్టూ 2
“రామాయణం | ఒక మలుపు తీసుకుందాం”
రామాయణం | లాస్ట్ హై-2
రామాయణం | కోల్పోయిన వారికి వందనం!
రామాయణం | కుటుంబ పర్యటన – 2
రామాయణం | గృహ సందర్శనలు
“రామాయణం | బాల్య వాక్యం”
