రెగ్యులర్ లైఫ్ కష్టం కాదు! మీరు మీ హృదయాన్ని దానిలో ఉంచినంత కాలం, ఎవరైనా దీన్ని చేయగలరు! ! దానికి పశ్చాత్తాప పడాల్సిన పనిలేదు. ఇకపై దినచర్యను నిర్వహించడం లేదు! మరి ఏం చేయాలి? మనల్ని మనం పరిశీలించుకోవాలి. మన తప్పులను మనం తెలుసుకోవాలి. వాటిని అంగీకరించండి. ఆ తర్వాత సంస్కరించాలి. మనసు మార్చే దేవాలయాలు. మనసు మార్చుకున్నవాళ్ళు గౌరవనీయులు! ధ్యానం యొక్క క్రియను సాధన చేయడం ఆధ్యాత్మిక సాధనలో మొదటి మెట్టు. మిగిలిన ప్రయాణంలో, దేవుడు మీకు సంరక్షకుడిగా ఉంటాడు.
ఒక ఉన్నత్యోగి ప్రతిరోజూ పూజలు, యోగా మరియు ప్రాణాయామం నిష్ఠగా చేసేవారు. ఆయనకు నిత్యం దేవాలయాలు, మఠాలు వెళ్లే అలవాటు ఉండేది. అయితే, అతనికి కోపం వచ్చింది. రోజూ భార్యా పిల్లలను కొట్టేవాడు. అతని స్నేహితుడు అసహనంగా అన్నాడు: ‘ఇంకేం! యోగా, ప్రాణాయామం, పూజాదికాలు ఆపగలవు! అవును కానీ ఋషి ‘లేదు! లేదు! మీరు వాటిని ఎలా గుర్తుంచుకుంటారు? అవి నా ఆరోగ్యానికి మరియు ఆధ్యాత్మిక ఉద్ధరణకు గొప్పవి. ఇక లాభం లేదని అతని స్నేహితులు రామకృష్ణ సంఘంలోని ఋషుల వద్దకు తీసుకెళ్లారు. ‘‘ఇంట్లో నీ భార్యను, పిల్లల్ని ప్రేమించకపోతే, ఇతరులతో మృదువుగా ప్రవర్తిస్తే ఎంత సాధన చేసినా ఫలితం ఉండదు’’ ముందు ప్రవర్తన మార్చుకో. అప్పుడు మీరు భగవంతుని గురించి ఆలోచించవచ్చు’’ అని ఋషి సూచించాడు.
భక్తి మరియు అధర్మం నేరుగా అనుపాతంలో ఉంటాయి మరియు విడదీయరానివి. ఒకటి పెరిగితే, మరొకటి దామాషా ప్రకారం పెరుగుతుంది. పాపభయం, ధర్మం కవలల లాంటివి. రెండింటికీ అవినాభావ సంబంధం ఉంది. భగవంతునిపై ప్రేమ పెరిగే కొద్దీ పాప భయం కూడా పెరుగుతుంది. అలాగే పాపభయం పెరిగే కొద్దీ భగవంతుని ప్రేమ కూడా పెరుగుతుంది. అందుకే రామకృష్ణ పరమహంస “మృదుత్వం మరియు సరళత” అనేది సాధువుల జీవితాన్ని నడిపించే ప్రధాన సూత్రాలు. ధర్మం నుండి వైదొలగిన వ్యక్తి ఎన్ని పూజలు చేసినా ఫలితం చెల్లదు. అది తనను మరియు ఇతరులను మోసం చేయడం మరియు భగవంతుడిని మోసం చేయడం.
మంచి పద్ధతి
తమ కార్యకలాపాలన్నింటినీ యాంత్రికంగా మార్చుకునే వారు సమాజంలో చాలా మంది ఉన్నారు. సాధనలు, ఆచారాలు మరియు పూజాదికాలు వాటన్నింటి వెనుక ఉన్న జ్ఞానం మరియు తత్వాలను అర్థం చేసుకోకుండా మరియు వాటిని రోజువారీ జీవన ప్రవర్తనకు అన్వయించకుండానే ముగుస్తాయి. హృదయంలో దయ, కరుణ, ప్రేమను పెంపొందించుకోని సాధన బూడిద! కోపం, మూర్ఖత్వం, కపటత్వం, అసూయ, గర్వం, చెడు ఆలోచనలు మొదలైనవి అపరిశుభ్రమైన మనస్సు యొక్క లక్షణాలు. ప్రశాంతత, ఓర్పు, కరుణ, కరుణ, సేవాతత్పరత కలిగిన మనస్సు స్వచ్ఛమైనదని బుద్ధ శాక్యముని చెప్పారు. అందుకే “భగవంతుడు” అని చెప్పకుండా “ధర్మో రక్షతి రక్షితః” అంటాడు. సాంప్రదాయ మరియు ఆచార వ్యవహారాల్లోకి లోతుగా వెళ్లడం అవసరం. అయినప్పటికీ, మన దేశంలో చాలా మందికి ఇప్పటికీ మతపరమైన వ్యవహారాలపై ప్రాథమిక అవగాహన ఉంది. కొంతమంది మేధావులు మరియు పండితులు కూడా మతాన్ని ఆచారాలకే పరిమితం చేశారు.
మనం ఎందుకు ఆలోచిస్తాము?
పాపాన్ని ఎదుర్కోవడం ఆధ్యాత్మికంగా ఉంటే! ధర్మ రాజ్యంలో భాగం! కళ్ల ముందు జరుగుతున్న దుర్మార్గాన్ని, అన్యాయాన్ని అరికట్టకపోతే ఎదురయ్యే తీవ్ర పరిణామాలను కురుక్షేత్రం చూసింది. అందుకే ‘ధర్మం పాపాలకు బాధపడుతుంది, తీర్పు తీర్చడానికి వస్తుంది, దానిని నెరవేర్చని సభ్యులు పాపాలకు బాధపడతారు. భయం మరియు కోపం నుండి తప్పును నిరోధించకపోతే, తప్పులో నాలుగింట ఒక వంతు కుటుంబ సభ్యులకు, మరో పావు భాగం పాలకులకు మరియు మిగిలినది నటులకు సంక్రమిస్తుందని మహాభారతం స్పష్టంగా చెబుతుంది. నేటి సమాజంలో కూడా, చాలా సార్లు మన చర్యలు మరియు ప్రతిచర్యలు ఆ కాలాన్ని గుర్తుకు తెస్తాయి. మనముందు ఎన్నో అన్యాయాలు, అన్యాయాలు జరుగుతున్నప్పటికీ, “ఎందుకు జరగకూడదు?” ఆ ఉదాసీనత అత్యధికంగా ఉంది. బాధ్యతారాహిత్యంగా జోక్యం చేసుకోవడం ప్రజా నైతికతకే కాదు, మానవ స్వభావానికి కూడా విరుద్ధం. దురదృష్టం కావచ్చు, అనైతికం కావచ్చు.. ఎక్కడైనా న్యాయం, ధర్మం కోసం నిలబడే ధైర్యం లోపించినప్పుడు మృగాళ్లతో సమానంగా ఆధునిక సమాజంలో జీవిస్తున్నాం! అందుకే పాండవుల పట్ల కౌరవుల పక్షపాతాన్ని ప్రతిఘటిస్తూ జ్ఞానావతారమైన శ్రీకృష్ణుడు చాలా గంభీరమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు: “పాపంచే సారపు ధర్మమున్ విమల సత్యము బొంకుచె”.
బలాన్ని పొందలేని దుస్థితిలో ఉన్నపుడు చేతనైన వారు దానిని విస్మరిస్తే సత్కర్మల కోరిక వేయి వారాలు…
ఆత్మపరిశీలన ఆధ్యాత్మికం
డిటాచ్డ్ ప్రోగ్రెసివ్లు ఇతరుల ప్రవర్తనను సరిదిద్దడానికి ముందు వారి స్వంత ప్రవర్తనపై దృష్టి పెడతారు. తన తప్పులను సరిదిద్దుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. అందుకే భక్త కబీర్ ఆత్మపరిశీలన యొక్క ప్రాముఖ్యతను గుర్తుచేస్తాడు, “బయటి ప్రపంచంలో చాలా మంది చెడ్డవారు ఉన్నారని నేను అనుకున్నాను. కానీ, నేను లోపల చూసుకున్నప్పుడు, నాలో నా కంటే దుర్మార్గుడు మరొకరు లేరని నేను కనుగొన్నాను. ఈ ప్రపంచం.” స్వీయ ప్రతిబింబం మనల్ని అశాంతికి గురిచేసే కామం, కోపం, దురాశ, సెక్స్, దురాశ మరియు ఇతర బాధలను వదిలించుకోవడానికి సహాయపడుతుంది. అయితే, మన ఆలోచనలను పరిశీలించడానికి మనకు సమయం లేదు. అది ఇష్టం లేదు. నిజానికి , మన హృదయాలలోని మలినాలను శుద్ధి చేసుకోగలిగితే, అంతా చక్కగా ఉంటుంది.శుభ్రంగా మరియు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.
ఇది జీవితం యొక్క అర్థం
అన్యజనుల నుండి అరువు తెచ్చుకున్న వాటిని ఎంతో వైభవంగా ఇచ్చి భద్రంగా అప్పగించే వారు ఉత్తములు. మధ్యవర్తులు తమ సొంత ప్రయోజనాల కోసం వస్తువును ఉపయోగించుకుని దాని అసలు రూపంలో తిరిగి ఇచ్చేవారు. వస్తువుల ఆకారాన్ని మార్చేవారు మరియు చెడుగా చేసేవారు చెడ్డ వ్యక్తులు. భగవంతుడు మనకు ఇచ్చిన మానవ జన్మకు కూడా ఇదే సూత్రం వర్తిస్తుంది. నలుగురి జీవితాలలో ప్రకాశిస్తూ తన నామాన్ని నిలబెట్టే పరమేశ్వరుని అవతార కృతజ్ఞతతో అర్థవంతమైన జీవితాన్ని గడిపే వారు ఉత్తమ వ్యక్తులు. “నా కడుపుకి శ్రీరామరక్ష” అని, “నేను, నా వాళ్ళు” అని జీవితాంతం స్వార్థపూరితంగా గడిపేవాళ్ళు మధ్యమూల. భగవంతుడు నిర్దేశించిన ధర్మమార్గాన్ని ధిక్కరించి, అస్తవ్యస్తంగా జీవిస్తూ, వచ్చిన మానవ శరీరాన్ని వృధా చేసేవారు హేయమైనవారు. కానీ ప్రపంచంలోని చాలా జనన చక్రాలు రెండవ మరియు మూడవ విభాగాలకు పరిమితం చేయబడ్డాయి. అందుకే “ముందు మనిషిగా బ్రతకడం అలవాటు చేసుకోండి”. మానవత్వాన్ని చదును చేయండి! అప్పుడు దేవుడు మరియు మతం గురించి ఆలోచించవచ్చు. స్వామీ వివేకానంద అన్నాడు, “దయగల మరియు మంచి ప్రవర్తన కలిగిన వ్యక్తి, అతను తనను తాను గుర్తుంచుకోకపోయినా, భగవంతుడు అతని సర్వ రక్షకుడు.”
